Tuesday, 4 October 2011

മരണം

എവിടെയും മരണത്തിന്‍ നനുത്ത ഗന്ധം
നേരമായോ എന്‍ കൊടിപടം താഴ്ത്തുവാന്‍
വിഡമ്പന നാദവും മിന്നലിന്‍ നൃത്തവും
വിഷാദത്തിന്‍ അഗ്നി തെളിച്ചിടുന്നു
അരികിലില്ലാരും വിഷാദത്തിന്‍ തെന്നലല്ലാതെ
കരിവിളക്കെന്തുമേന്‍ ജീവിത  നൌകയില്‍
പാതിരമലരുകള്‍ പൂക്കുന്ന നേരത്ത്
ഒറ്റക്കിരുന്നു ഞാന്‍ നറുനിലാവിന്‍ ചാരുതയില്‍
വിദൂരതയിലെങ്ങോ മുഴങ്ങുന്നു ഭീതിതന്‍ പദനിസ്വനം
ഉള്ളിലെരിയുന്നു വിഷാദത്തിന്‍ അന്ഗികുംഭം
എവിടെയോ  വിട്ടെരിഞ്ഞൊരു പൊയ്മുഖം
പിന്തുടര്‍ന്നെന്നെ തളച്ചിടുമ്പോള്‍
പോകുന്നു ഞാനുമെന്‍ സ്വപ്നങ്ങളും തീര്‍ത്ത
വര്‍ണ്ണാഭ നശ്വര ജീവിതം ബാക്കിയായ്
എത്തിടുന്നു ഇതാ എന്‍റെ പടിവാതില്‍ക്കലും
വിഷാദം തെളിയിച്ച മരണത്തിന്‍ വെളിച്ചം
തെല്ലൊന്നു നില്‍ക്കുവനപെക്ഷിച്ചു ഞാന്‍
പോകുന്നു ചെയ്തികള്‍ തീര്‍ത്ത വിഹായസില്‍
എവിടെ തിരിഞ്ഞാലും നഷ്ടസ്വപ്നം തീര്‍ത്ത
വിഷാദത്തിന്‍ നേര്‍ക്കാഴ്ച മാത്രമായ്
പോകുവാന്‍ ഭയമില്ല തെല്ലുമെന്നിലെന്നാല്‍
ചെറിയൊരു ദുഖം ബാക്കിയായ്...........
ഇനിയൊരു ജന്മമീ ഭൂവില്‍ തന്നീടുകില്‍
സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ഇല്ലാത്ത മനുജനായ് മാറേണം....

No comments:

Post a Comment